een beetje sterven

Maandag is mijn laatste dag bij de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten. Nu tien maanden keihard gewerkt te hebben ga ik terug naar mijn grote liefde, het theater.  

Hoewel het mijn eigen keuze is en ik erg uitkijk naar mijn nieuwe werk heb ik toch altijd moeite met ergens weggaan, afscheid nemen. Tien maanden lijkt niet lang, maar als je nagaat dat je 36 uur per week werkt en dat tien maanden lang, komt dat neer op 1440 uur! 1440 met collega’s praten. Je mail bekijken, achter je bureau zitten, het zelfde uitzicht hebben en ja, natuurlijk ook werken.

1440 uur, dat is niet niks. Bijna 200 keer ben ik naar de Academie gefietst, ontelbare keren heb ik de telefoon opgenomen. Het zit in mijn systeem en dat moet er straks weer uit.

De Fransen hebben hier een mooie uitdrukking voor:

“Partir, c’est mourir un peu; c’est mourir à ce qu’on aime. On laisse un peu de soi-même en toute heure et dans tout lieu.”

Wat zoiets betekent als: “Afscheid nemen is een beetje sterven; sterven aan dat waarvan men houdt. Men laat een beetje van zichzelf achter in ieder uur en elke plaats.” 

Je laat iets achter, je bent er geweest. Je ontvangt post op je naam. Je zit in de herinnering van de mensen die blijven. Je hebt iets bereikt, iets opgezet. Mensen ingewerkt. Ook letterlijk laat je iets achter. DNA op elke plek waar je geweest bent, een beetje unieke jij blijft dus lange tijd fysiek op de plek aanwezig. Mijn katje is nu acht maanden dood. Toen ik het laatst koud had thuis pakte ik een deken. Hoewel de deken al gewassen was, zat deze onder de poezenharen. Na acht maanden is er nog steeds een beetje poes in huis.

Het leven is voortdurend afscheid nemen. Gelukkig maar, anders zou het erg saai zijn. Mensen en plekken verdwijnen, worden vervangen door nieuwe mensen en nieuwe plekken. Herinneringen blijven. Nieuwe bagage, nieuwe lessen, nieuwe wijsheden. Je wordt erdoor gevormd.

Ik heb het afgelopen jaar veel geleerd. Veel over communicatie en pr, beeldende kunsten, grafisch ontwerp, fotografie, mensenkennis, problemen oplossen, in het diepe gegooid worden en er weer uitkomen. Woensdag start de nieuwe uitdaging, in een bekend en warm nest: Het Lucent Danstheater en de Philipszaal aan het Haagse Spuiplein.