Bloggen, Yes I can!

Donderdag was helaas de laatste sessie van de vervolgcursus creatief webloggen. Helaas? Ja! want ik vind het erg jammer dat het voorbij is. Ik heb nieuwe mensen ontmoet en via via ook weer andere inspirators gevonden. Door de cursus heb ik een beter beeld over wat ik met mijn blog wil! Genoeg inspiratie en ideeën om de komende tijd mee aan de slag te gaan.

Bloggen. Het is een belangrijk onderdeel van mijzelf geworden. Het is een uitlaatklep, ik vind het heerlijk om te schrijven. En dat schrijven doe ik voor een groot deel voor mijzelf. Maar wat is het leuk als een stuk wordt opgepikt en je daar veel reacties op krijgt. Twee weken terug schreef ik een stukje naar aanleiding van een bezoek aan de voetbalwedstrijd Ado- Nac. ‘Dit hoort op hofstijl’ schreef docent Karin R op Twitter. En zo het geschiedde. Een van de oprichters van Hofstijl moedigde mij afgelopen zondag aan weer een stukje over Ado te schrijven.

Paar rake regels is genoeg. Sport, continuiteit . Heb zelf geen verstand van maar ADO hoort op Hofstijl. Kun jij?

Mijn tweede voetbalverslag. Heb jij verstand van voetbal dan? Vroeg mijn vriend laatst. Ach, verstand…wat is verstand? Ik ken de regels van het spel, houd van Den Haag en mijn liefde voor Ado is ontluikende. Is dat niet genoeg?

Dus, zondag weer een nieuw verslag van Ado op hofstijl.nl

oh..oh..den haag!

Toen ik door een zakenrelatie uitgenodigd werd om naar een voetbalwedstrijd van Ado Den Haag te gaan was ik in eerste instantie een beetje terughoudend. Ik zag nog het beeld voor me van eind jaren ’80. Ado speelde toen nog in het Zuiderpark. Bij elke thuiswedstrijd zag ik hordes politiebusjes richting het stadion rijden.  Het idee om daar tussen de rellende Hagenezen te zitten maakte me eigenlijk wel een beetje bang.  Maar als echt Haagse moest het er toch een keer van komen. Het gezelschap van collega’s en een plekje op de eretribune, ver weg van de harde kern, haalde mij over de streep.

Gister was het zover.  Iets ongemakkelijk in nette kleding (verplicht op de eretribune ) vertrok in richting het Ado-stadion. Eenmaal op de tribune zag ik rechts en aan de overkant de harde kern zitten in het groen-geel gehuld.
Weinig harde spreekkoren met veel gescheld maar liedjes als: jingle bells, jungle bells, jingle all the way. Iedereen kan voetballen behalve N.A.C! De Ado supporters zijn kennelijk wat milder geworden.

Binnen vijf minuten scoorde ze het eerste doelpunt. Fantastisch! Door de boxen in het stadion knalde het nummer ooh..ohh..Den Haag. Iedereen zong mee, ook de eretribune. In de pauze werden we getrakteerd op een broodje unox en konden we binnen opwarmen, want wat was het koud! Direct na de rust volgde het tweede doelpunt. Hoewel het Haagse team nog veel kansen kreeg werd het uiteindelijk 3-0. Het was een gala-voorstelling die wij voorgeschoteld kregen, een leuke ervaring! En ik..ja, ik ben nu toch wel een beetje fan.

Doorgeplaatst op hofstijl.nl bekijk de reacties hier